Culturele en regionale samenwerking
Immateriëel cultureel erfgoed in Nederland
Wat zijn in Nederland de zwaartepunten van het immateriële culturele erfgoed? Mede vanwege het betreffende UNESCO-verdrag wilde het minsiterie een overzicht ehbben van wat de experts de zwaartepunten vinden. DOCA heeft in de zomer van 2005 een groot aantal experts geraadpleegd. Een heel bijzonder (zwaarte)punt in Nederland betreft de wetesnchappelijke benadering van gebruiken en andere culturele erfgoederen. Deze is erg nuchter en interdisciplinair: historisch, antropologisch, museologisch, sociologisch. De conclusie was dat dit punt (of erfgoed!) de belangrijkste bijdrage van Nederland is aan het internationale erfgoedbeleid van UNESCO.
Voor het rapport Rapportage Immaterieel Erfgoed klik hier.
Regionale conferenties archeologiebeleid
Eind 2003 heeft heeft de regering een wetsvoorstel ingediend inzake de inpassing van het archeologiebelang in lokale en regionale planningsprocessen. Het betreft de wetgeving die voortvloeit uit de Nederlandse deelname aan het Verdrag van Malta over de bescherming van het archeologische erfgoed. Ministerie en provincies bereidden het afwegingsproces onder andere voor door een serie van provinciale conferenties met bestuurders en andere belanghebbenden. DOCA heeft de verslaggeving van deze conferenties op zich genomen.
Concept-beleidsplan Phenix 2005-2008
Phenix is een kleine culturele organisatie, opgericht in 2001 met als doel, grofweg gesproken, de ondersteuning van professionele allochtone kunstenaars. De uitvoering van een doelstelling als deze is niet gemakkelijk en de verzekering van voortzetting op termijn evenmin. DOCA heeft Phenix geholpen bij het opstellen van een beleidsplan voor 2005-2008, dat deze voortzetting op termijn zal moeten verzekeren, al dan niet in samenwerking met andere steunfunctieïnstellingen in de culturele sector.
Regionale samenwerking in westelijk Noord-Brabant
Voor het bestuur van het regionale samenwerkingsverband in westelijk Noord-Brabant hebben wij in 2001 betrokkenen gevraagd naar wat de samenwerking voor hen betekent en hoe die het beste zou kunnen verlopen. Gemeentebestuurders en hun ambtelijke ondersteuners hadden en hebben veel behoefte aan een regionale aanpak van problemen op velerlei terreinen. Het politieke draagvlak voor een grootschalige en geformaliseerde samenwerking bleek zeer klein te zijn. Ook in andere zuidelijke regio's was de behoefte aan samenwerking groot, althans wanneer die leidt tot 'winst'. De vormgeving was echter zeer verschillend met een grootschalige aanpak in Zuidelijk Limburg en Zuid-Oost Brabant en een kleinschalige in andere Brabantse regio's. Mede op basis van de DOCA-rapporten is gekozen voor de informele en kleinschalige samenwerking tussen gemeenten in westelijk Nood-Brabant waarbij Bergen op Zoom en Roosendaal als de 'Twee Buitengemeenten' de aanjagersrol vervullen.
Samenwerkende archieven
Voor de directie Cultureel Erfgoed van het Ministerie van OCenW heeft DOCA in 2001-2002 het draagvlak van archiefbeheerders gepeild voor plaatselijke en regionale samenwerking met andere culturele instellingen. De uitkomsten van deze enquête zijn samen met verdere beleidsopties inzake de toekomst van de archieven besproken op provinciale conferenties met archiefbeheerders, provinciale en gemeentelijke beleidsmakers, vertegenwoordigers van andere culturele instellingen etc. In principe is er een sterk draagvlak voor samenwerking, mits het geen negatieve invloed heeft op de eigen 'missie' en 'winst' verzekerd is. Voor de enquête en de provinciale conferenties heeft DOCA nauw samengewerkt met de provinciale archiefinpecteurs.
Antillianenbeleid in zeven Antillianengemeenten
Zeven Nederlandse gemeenten ontvangen vier jaar lang (2001-2004) een rijksbijdrage voor hun Antillianenbeleid. Antilliaanse jongeren vormen in deze gemeenten door aantal en levensomstandigheden een groot probleem. Voor het Rijk verzorgt DOCA de jaarlijkse landelijke rapportage met bijzondere aandacht voor de aanpak van jongeren 'in de mist', inbedding in algemeen beleid, de interculturalisatie van algemene instellingen en de inbreng van de Antilliaanse gemeenschap ter plaatse. Groot probleem in de praktijk is de samenwerking tussen de instellingen die tezamen een keten vormen of moeten vormen voor de aanpak van individuele risicojongeren. Geëxperimenteerd wordt met verschillende varianten van 'casemanagement'.
Expertisecentrum culturele diversiteit in Eindhoven
Voor de gemeente Eindhoven en Palet (bureau voor de ondersteuning van culturele diversiteit in Noord-Brabant) is DOCA nagegaan of en hoe een expertisecentrum op het gebied van culturele diversiteit en de cultuurdeelname van plaatselijke minderheden haalbaar is. Tijdelijke middelen voor dit centrum zijn te vinden in het plaatselijke en provinciale budget voor het cultuurbereik van minderheden. Structurele inbedding moet de gemeente vinden bij het Centrum voor de Kunsten en de Witte Dame (oude Philipsfabriek, nu cultuurcentrum, openbare bibliotheek, etc.). Het expertisecentrum zal een aanjaagfunctie kunnen vervullen voor de diversiteit van de gesubsidieerde cultuur in Eindhoven en omgeving. Zo gezien is het expertisecentrum een haalbare zaak.
Cultureel erfgoed van minderheden
In 1997 hebben de landelijke organisaties van minderheden het standpunt ingenomen dat zij eigen cultuurcentra nodig hebben. De gevestigde cultuur- en erfgoedcentra accepteerden dat een zekere verbreding van hun cultuurdefinities en een grotere openheid voor nieuwe groepen in Nederland wenselijk is. DOCA heeft in 1999 een ronde van oriënterende interviews met vertegenwoordigers en deskundigen gehouden. Het heeft een gedeeld actiepunt gevonden in een drietal gezamenlijke werkgroepen op het gebied van het culturele erfgoed van minderheden en de plaats daarvan in het Nederlandse erfgoedbeleid. Dat zijn werkgroepen voor het slavernijverleden, de immigratiegeschiedenis en de islamitische culturen in Nederland. De werkgroepen functioneren goed in de praktijk.